[EL2 Before] Shoujo in KoryouLand

posted on 22 Jan 2013 00:32 by kurenai-ame
 
ชื่อเอนทรีไรเนี่ย orz กรุณาอย่าใส่ใจความต๊องของผปค.ค่ะ
 
เป็นเรื่องวันที่สึบาเมะไปดูผลสอบเข้ารร.โคเรียวและได้เจอสาวน้อยปริศนา(?) =q=
 
 
เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
 
 

 “จะไปไหนน่ะ” มาฮิโตะเอ่ยทักเมื่อเห็นน้องสาวที่เดินลงมาจากชั้นบนในชุดยูนิฟอร์มของชั้นมัธยมต้น

“ไปดูผลสอบของโรงเรียนโคเรียวไงล่ะ วันนี้เป็นวันประกาศผลแล้ว” เสียงตอบกลับฟังดูเรียบๆ แต่มาฮิโตะก็ดูออกว่าเจ้าของเสียงตื่นเต้นไม่น้อย

“ทำไมไม่ดูทางเนท? ง่ายกว่าตั้งเยอะ” ปกติมาฮิโตะไม่ชอบอะไรยุ่งยาก ถ้าให้เดินทางไปถึงโรงเรียนเพื่อดูผลอย่างเดียว เขาขอเปิดคอมเช็คแล้วเอาเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่า

“ไม่เอาหรอก ดูผลสอบเข้าทางอินเตอร์เนทน่ะมัน...น่ากลัวออก..” สึบาเมะไม่ชอบการดูผลแบบนั้นนัก สำหรับเธอแล้วการป้อนข้อมูลแล้วรอให้เพจเปลี่ยนหน้าแสดงผลว่าได้หรือไม่ได้นั้นน่าหวาดหวั่นกว่าการไปค่อยๆ ไล่สายตาตรวจสอบเองซะอีก

มาฮิโตะมองน้องสาวแล้วหัวเราะเบาๆอย่างเข้าใจ “ไปก็ดี เผื่อจะได้เจอเพื่อนหรือจะได้สำรวจสถานที่ใหม่ๆ บ้าง ..ระวังจะหลงล่ะ”

ประโยคสุดท้ายทำให้สึบาเมะทำหน้ามุ่ยนิดหนึ่ง ถึงจะยอมรับว่าตัวเองไม่ค่อยมีเซนส์เรื่องทิศทางก็เถอะ แต่เวลาได้ยินมาฮิโตะพูดตรงๆแบบนี้ก็แอบเคืองไม่ได้  “เช็คการเดินทางแล้วน่ะ ไม่หลงหรอก ไปก่อนนะ”

“อา โชคดีนะ” เสียงพูดส่งกับเสียงประตูบ้านปิดดังขึ้นในเวลาใกล้เคียงกันจนไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะได้ยินรึเปล่า

มาฮิโตะมองส่งน้องสาวผ่านทางหน้าต่างแล้วหัวเราะกับตัวเอง “อย่างเธอสอบผ่านอยู่แล้ว จะกลัวอะไรมากมายนะ”

ถึงจะคนละสายเลือดแต่อีกฝ่ายก็เป็นน้องสาวคนสำคัญ ผลสอบเข้าน่ะเขาเข้าไปเช็คในอินเตอร์เนทตั้งแต่เช้าแล้ว เพราะอย่างนั้นก็เลยให้สึบาเมะไปดูผลด้วยตัวเองได้อย่างสบายใจ

. . . . . . . . . .

ดวงตาสีน้ำตาลมองผ่านชื่อของตัวเองหลายต่อหลายครั้งเพื่อยืนยันว่าไม่ได้อ่านผิด พอแน่ใจแล้วเสียงถอนหายใจอย่างโล่งอกก็ดังออกมา สึบาเมะค่อนข้างดีใจที่สอบผ่านเข้าโคเรียว เพราะการเดินทางค่อนข้างสะดวกแถมค่าเล่าเรียนยังไม่แพงมากด้วย

พอสบายใจว่าสอบเข้าได้แล้วเด็กสาวเลยคิดว่าลองเดินสำรวจโรงเรียนไว้ก่อนก็น่าจะดี ตอนนี้คนค่อนข้างน้อยเพราะเป็นช่วงสายๆแล้ว ถ้ารอจนเปิดเทอมคนคงจะเยอะจนเดินไปไหนมาไหนไม่ถูกแน่

สึบาเมะเริ่มเดินเลียบตึกเรียนไปทางด้านหลังพลางมองสำรวจสถานที่ต่างๆ แปลงดอกไม้ ลู่วิ่ง ทางเดินเชื่อมตัวตึก โรงยิม สถานที่ส่วนใหญ่ใกล้เคียงกับโรงเรียนสมัยมัธยมต้นแต่มีขนาดใหญ่กว่าพอควร

ระหว่างที่กำลังมองสำรวจภายในโรงยิมอยู่นั้น สึบาเมะก็มองเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งในชุดฟอร์มมัธยมต้นเดินเข้าไปด้านในของโรงเรียน ท่าทีหันรีหันขวางกับการเดินแบบไม่มั่นใจทำให้รู้สึกเหมือนเธอกำลังหลงทาง

สึบาเมะลังเลที่จะเอ่ยปากเรียก ปกติเธอเป็นคนที่ไม่ค่อยได้พูดจาสนิทสนมกับใครเท่าไร ทำให้ไม่รู้วิธีที่จะเข้าไปทักคนแปลกหน้าก่อน  ระหว่างที่กำลังลังเลเด็กสาวคนนั้นก็เดินไปทางตรงข้ามกับทางออกเรื่อยๆ สึบาเมะจึงตัดสินใจเดินตามเธอไปก่อน อย่างน้อยถ้าหลงทางจริงเธอจะได้ไม่อยู่คนเดียว

ยิ่งเดินตามยิ่งเข้าไปลึกมากขึ้น ถีงรอบข้างจะดูร่มรื่นสวยงามแต่สึบาเมะเริ่มหวั่นใจว่าถ้าเดินต่อไปอาจจะหลงไปจนถึงป่าที่อยู่ด้านหลังโรงเรียนได้ เธอจึงตัดสินใจเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปทัก

“เอ่อ ขอโทษค่ะ” สึบาเมะพยายามส่งเสียงทักเบาๆ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะค่อนข้างขวัญเสียอยู่ก่อน เธอจึงสะดุ้งก่อนหันมามองด้วยดวงตาที่มีน้ำตาคลอ

“เอ่อ...” สึบาเมะพูดอะไรไม่ถูกอยู่ครู่หนึ่ง ปกติก็ไม่ค่อยได้คุยกับใครอยู่แล้วยิ่งสถานการณ์แบบนี้เธอยิ่งไม่รู้ว่าควรพูดกับอีกฝ่ายว่ายังไง

“เธอมาดูผลสอบเหมือนกันเหรอ..คะ” คำถามที่หลุดจากปากของสึบาเมะทำให้แม้แต่เจ้าตัวยังแปลกใจ แต่ดูเหมือนจะเป็นคำทักทายที่ค่อนข้างใช้ได้เพราะสีหน้าของอีกฝ่ายไม่ตื่นตระหนกแบบเมื่อครู่แล้ว

“ค่ะ.. เอ่อ คุณก็ด้วยสินะคะ” เสียงหวานๆของอีกฝ่ายตอบกลับทำให้สึบาเมะใจชื้นขึ้น อย่างน้อยการเริ่มบทสนทนาแบบนี้ก็นับว่าประสบความสำเร็จ

“ค่ะ.... มิคาเงะ สึบาเมะ ห้องสุนัข ยินดีที่ได้รู้จักนะ..คะ” เป็นการแนะนำตัวที่ประหลาดไปหน่อยถ้าดูสถานการณ์ตอนนี้ แต่คำพูดนั้นก็หลุดจากปากของสึบาเมะเองก่อนที่เจ้าตัวจะได้คิดกลั่นกรองมัน เธอได้แต่พยายามใส่คำลงท้ายเพื่อไม่ให้ดูห้วนเกินไปสำหรับคนที่เพิ่งพบกันครั้งแรก

พอได้ยินคำแนะนำตัวแบบนั้น เด็กสาวผมดำตรงหน้าก็ยิ้มกว้างแล้วแนะนำตัวบ้าง “โอโตเมะ ไอค่ะ ห้องเจ้าหญิง ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะคะ”

เป็นนามสกุลที่เหมาะกับคนตรงหน้ามากทีเดียว สึบาเมะได้แต่คิดในใจก่อนเอ่ยปากถามต่อ “ค่ะ เอ่อ.. โอโตเมะซัง จะไปไหนเหรอ ถ้าเดินไปทางนี้ต่ออาจจะหลุดไปในป่าด้านหลังได้นะ”

ท่าทางคำถามนั้นจะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกถึงสถานการณ์ปัจจุบันขึ้นมาได้ ใบหน้าน่ารักหงอยลงก่อนเสียงอ่อยๆจะตอบกลับมา “ไอ... แค่อยากเดินสำรวจโรงเรียนน่ะค่ะ แต่ไอเดินเพลินไปจนไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน....”

สึบาเมะหันมองรอบตัวก่อนหันมามองคนตรงหน้า “ขอโทษด้วยนะโอโตเมะซัง...”  

คำขอโทษทำให้ไอเงยหน้าขึ้นมามองอีกคนพร้อมสายตาสงสัย แต่ก่อนที่จะได้เอ่ยปากถามสึบาเมะก็พูดต่อ

“ตอนแรกกะว่าเดินตามสักพักแล้วเข้ามาทักจะได้พาเธอออกไปได้ แต่ตอนนี้.... ดูเหมือนฉันก็หลงทางพร้อมกับเธอแล้วล่ะ...”
 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
 
แขกรับเชิญ โอโตเมะ ไอ สาวน้อยดมเอ้วของ @cruxith  ขอบคุณที่ให้ยืมไอจังมากมาย~~

 

สึบาเมะเป็นพวกหลงง่ายค่ะ เพราะเวลาเดินทางจะศึกษาเส้นทางอย่างดีเลยไม่สังเกตรอบข้างเท่าไร ถ้าโดนดึงดูดออกนอกเส้นทางที่ตัวเองวางไว้ล่ะก็ ๗๐ เปอร์จะหลง =v=;

 

ชะตากรรมของสองสาวจะเป็นอย่างไร จะอดตายในโคเรียวมั้ย(เวอร์) ติดตามต่อตอนหน้าค่ะ ที่บล็อคใครสักคน

 

 

edit @ 22 Jan 2013 00:43:26 by 小媛

Comment

Comment:

Tweet

@cruxith @parkjung ให้หลงคู่จะได้ไปผจญภัยในคอมมิคแม่ขาต่อได้ไง =q=
@renmefr  ก๊าก ขอบคุณจ้า อยากแต่งให้ได้ดีกว่านี้เหมือนกัน มาฮิโตะเป็นคนที่....ชอบแกล้งน้อง ก๊าก =q=
@misatoel2  ขอบคุณค่า ดีใจที่มีคนชอบ ; v ; สึบาเมะเป็นพวกคิดเยอะค่ะ ตอนกำลังลังเลไปคิดไปว่าทำไงดีก็เดินตามเค้าไปไกลแล้ว ฮา ไม่มีประโยชน์เลย orz
@mimura33 ชกมิตามคำเรียกร้อง จริงๆเรย์แอบมองแล้วหัวเราะอยู่สินะห์
@lineargarden ขอบคุณค่า แต่งเองก็ขำเอง เหมือนจะช่วยได้แต่ก็ไปหลงกับเค้าอีกแน่ะ ฮา
@abiharaarts หุหุ สาวๆงุ๊งงิ๊งกันไง ฮา มาฮิโตะออกมาแซวน้องวูบเดียว พวกเธอมองกันได้ลึกนัก
@estrella12  ดีใจที่ชอบมาฮิโตะนะคะ เป็นคาร์ที่ชิว,ทำอะไรตามใจและชอบแกล้งน้อง นี่ถ้ารู้ว่าหลงทางในรร.ต้องโดนหัวเรา+ล้อไปอีกนานแน่ๆ ; v ;
@bunzaku29  ขอบคุณมากค่า ดีใจที่ชอบนะคะ กลัวว่าจะไม่มีคนอ่านเหมือนกัน >_<

#10 By 小媛 on 2013-01-28 18:44

โอ้วว คุณพระ สนุกมากเลยจ้า แต่งเก่งมาก ชอบตอนท้ายๆ ฮ่าๆ 

#9 By ★ Bun on 2013-01-24 11:37

วรั๊ยยยยยย มาฮิโตะะะ โถ่ ไม่นะ เราแพ้คาแรกเตอร์พี่ชายที่แสนดีค่ะ >< มีแอบไปเข้าไปเช็คผลให้น้องก่อนด้วยอ่ะฟหกด
 
บทสนธนาของสึบาเมะกับไอน่ารักมากเลยค่ะ แย๊กก จุดเริ่มต้นมิตรภาพของสาวน้อยสองคน แฮ่กๆๆ /อะไร
แอบขำตอนจบ ทีนี้ทั้งสองคนจะทำไงกันต่อละนี่ xDD 
 
ปล. พออ่านจบเริ่มเข้าใจชื่อเอนทรี่ 55 แต่ทำไงดี เราแอบมีอิมเมจสองสาวในชุดอลิซจูงมือกันหลงทางอยู่สองคนซะแล้วล่ะค่ะ! lol

#8 By Estrella on 2013-01-24 01:18

โถถถถถถถถถ สึบาเมะคนดี๊คนดี ทำไมมาตกม้าตายตอนจบแบบนี้ล่ะจ๊ะ 5555555555555555 //เงิบ
=q= แต่ไอกับสึบาเมะอยู่ด้วยกันแลดูดมเอ้วจัง สาวตัวเล็กน่ารักทั้งคู่ //บีบ
อ้างอิงจากเม้นเร็น >>> มาฮิโตะแอบเป็นคนที่....จะว่ายังไงดีล่ะ ดูมีอะไรๆ ซ่อนอยู่จริงๆ นะ <<< เห็นด้วยมากๆ!! คุณพี่โผล่มาแป๊บเดียวแอบเอาใจแม่ยกไปเลยอ่ะค่ะ 5555555 =q= แหมมม แอบไปดูผลสอบมาแล้วนี่เอง ร้ายกาจอ่ะ แต่ก็น่ารักมว๊ากกกก //บีบมาฮิโตะ ฮึ่มมมม
ตอนสุดท้ายที่บอกว่าหลงทางซะแล้ว ขำพรืดเลย น่าสงสารทั้งคู่จัง
หวังว่าจะมีคนใจดีพาออกไปนะคะ

#6 By gardener w. on 2013-01-22 14:16

o<-< 5555555555555555555555555 โธ่ นึกว่าจะเดินพากันไปถึง ดันหลงพร้อมกัน โอ้ย รุ่นน้องน่าฮัก /อยากวิ่งเข้าไปแกล้งจริง 5555555 //โดนชก//

#5 By ๐=---MimuRa---=๐ on 2013-01-22 13:19

สาวน้อยสองคนหลงทางน่าเข้าไปช่วยนักค่ะ o<--< /ทะยานเอาหัวพุ่งจอคอม/ /โดนชก
แง้ เป็นการเจอกันที่น่ารักมากๆเลย เหมือนเล่นวิ่งไล่จับ(?) สึบาเมะน่าจะทักเร็วกว่านี้นะ ฮาาาา
ย้อนไปถึงพี่ชายมาฮิโตะ ชอบตรงที่แอบไปดูผลสอบมาก่อนเลยทำให้คิดว่าใส่ใจน้องสาวจังเลยนา แถมไม่ยอมบอกเพราะเห็นน้องตื่นเ้นซะขนดนั้นด้วยนะ ฮา
รอติดตามค่า

#4 By พ๊วย on 2013-01-22 04:31

=q= พี่แต้แต่งฟิคเก่งอ่ะะะะะะะะะะะ แฮ่กๆๆๆ สองสาวน่ารักนัก ก๊ากกกกกกก
o<-< แอบฮาสึบาเบะ โถ่... กลายเป็นหลงทางไปพร้อมไอแล้ว ชะตากรรมน่าหวาดเสียวนัก #ว้อท แต่ก็ยังดีนะที่หลงทางเป็นเพื่อนกัน ; {} ; 555555555555555
ปล. มาฮิโตะแอบเป็นคนที่....จะว่ายังไงดีล่ะ ดูมีอะไรๆ ซ่อนอยู่จริงๆ นะ 55555555555

#3 By renme_fr on 2013-01-22 00:50

หลงทั้งคู่วววววววววววววว แง่วววววว
ฮ่าาาา \T{}T/

#2 By ParkJungKyeo on 2013-01-22 00:49

\=q=/มาเจิมมารับไม้ต่อแฮ่กๆ

#1 By RILIG+ on 2013-01-22 00:43