มาอัพแนะนำตัวของสึบาเมะค่ะ orz
ถ้ายาวไปไม่อ่าน คำแนะนำตัวอยู่ล่างสุดเลยค่ะ ^^ (รอบนี้รู้สึกยาวจริงๆอ่ะ)
 
เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
 
 
 
เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นทำให้มือเรียวเอื้อมมากดปิด ก่อนเจ้าของจะลุกขึ้นนั่งบนเตียง
 
โดยปกติแล้วสึบาเมะมักไม่ตั้งนาฬิกาปลุก เพราะจะตื่นตามเวลาที่ตื่นทุกวันได้โดยอัตโนมัติอยู่แล้ว แต่เนื่องจากวันนี้เป็นวันเปิดเทอมแรกของการเป็นนักเรียนมัธยมปลายของเธอ เธอจึงอยากตื่นเช้ากว่าปกติเพื่อให้มั่นใจว่าเตรียมตัวพร้อมจริงๆ
 
หลังจากจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะออกจากห้องสึบาเมะในชุดนักเรียนโคเรียวก็หยุดยืนมองตัวเองในกระจกอยู่พักนึง ตัวเองในชุดเครื่องแบบค่อนข้างแปลกตาเพราะนี่เป็นครั้งที่สองเท่านั้นที่เธอสวมชุดนี้ครั้งแรกคือหลังจากที่เธอได้ชุดมาแล้วพี่ๆคะยั้นคะยอให้ลองสวมให้ดู แต่ครั้งนั้นเธอก็ไม่ได้ดูตัวเองในกระจกเท่าไร
 
พอเหลือบมองเวลาแล้วสึบาเมะก็ตัดสินใจเดินออกจากห้องลงไปยังห้องครัวเพื่อจะเตรียมอาหารให้คนอื่นๆในบ้าน แต่ยังไม่ทันลงบันไดจนถึงชั้นล่างดีเธอก็ได้ยินเสียงบางคนอยู่ในครัวก่อนแล้ว
 
"..... ทำอะไรน่ะ มาฮิโตะ" สึบาเมะเอ่ยถามเมื่อเธอเดินลงมาเห็นพี่ชายในเสื้อเชิร์ตที่พับแขนขึ้นมาถึงศอกพร้อมผ้ากันเปื้อนทับอีกชั้นยืนหันหน้าเข้าหาอ่างล้างจาน
 
"อ้าว ตื่นเช้าจังนะ อรุณสวัสดิ์" มาฮิโตะหันมายิ้มให้ก่อนหันไปจัดการล้างบางอย่างในอ่างต่อไป
"ก็ไหนๆเปิดเทอมวันแรกนี่นะ เลยตื่นมาทำเบนโตะไงล่ะ ทำเผื่อของเธอกับพี่ด้วยนะ"
 
น้ำเสียงร่าเริงของมาฮิโตะไม่ได้ทำให้สึบาเมะสบายใจเท่าไรเมื่อได้ยินถึงสิ่งที่มาฮิโตะทำ
"อรุณสวัสดิ์.. เอ่อ ก็ดีใจนะที่ทำให้ แต่ฉันไปซื้อขนมปังกินที่โรงเรียนก็ได้"
 
มาฮิโตะที่ได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะแล้วตอบกลับ
"ไม่ได้ เปิดเทอมวันแรกนะ First Impression ไงล่ะ แล้วก็ไม่ต้องทำเสียงไม่มั่นใจขนาดนั้นหรอกน่า กินได้ทุกอย่างนั่นแหละ ไม่ได้ใส่อะไรแปลกๆลงไปหรอก"
 
สึบาเมะมองห่อเบนโตะที่มาฮิโตะเตรียมไว้ให้อย่างกังวลนิดๆ ถึงแม้ที่ผ่านมาจะกินของที่มาฮิโตะทำบ่อยก็เถอะ แต่ก็อดหวั่นใจไม่ได้ทุกครั้งที่จะต้่องกินอาหารของพี่ชายคนนี้
 
"ไม่เอาน่า มีแค่ข้าวผัด ไข่ม้วนกับสลัดเต้าหู้แค่นั้นแหละ ไม่มีเวลาทำอะไรเยอะแยะตอนเช้าหรอก
มาฮิโตะพูดกลั้วหัวเราะก่อนจะบอกให้สึบาเมะช่วยเตรียมขนมปังกับกาแฟไว้สำหรับอาหารเช้า
 
เพราะเป็นวันแรกที่สึบาเมะได้ไปโรงเรียนใหม่ หลังจากทานอาหารเช้าแล้วมาฮิโตะจึงเอ่ยปากให้สึบาเมะไปโรงเรียนก่อนโดยไม่ต้องเก็บกวาดของที่เหลือ ส่วนตัวมาฮิโตะที่ขึ้นปีสามแล้วมีความคุ้นเคยกับโรงเรียนอยู่แล้วจึงไม่จำเป็นต้องรีบไปเท่าไร
 
ใช้เวลาเดินทางไม่เท่าไรก็มาถึงประตูโรงเรียนโคเรียว สึบาเมะมองไปรอบๆและเห็นนักเรียนบางส่วนเริ่มทยอยมากันแล้ว เธอเดินไปดูประกาศเลขที่นั่งของเธอก่อนจะเดินไปยังห้องเรียน เมื่อครั้งที่มาดูผลสอบเธอหลงทางในโรงเรียนและต้องรบกวนรุ่นพี่หลายๆคน ทำให้รู้จักกับรุ่นพี่บางคนและได้ทักทายกันบ้าง
 
ก่อนจะถึงห้องเรียนสึบาเมะสังเกตเห็นรูปร่างที่คุ้นเคยจึงเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปหาก่อนส่งเสียงทักทาย
"โอโตเมะซัง อรุณสวัสดิ์"
 
ดวงตาสีม่วงอมชมพูหันมามองก่อนเจ้าของจะยิ้มให้ "อรุณสวัสดิ์ค่ะมิคาเงะซัง มาเช้าจังเลยนะคะ"
โอโตเมะ ไอ สาวน้่อยผมสีดำสนิทที่สึบาเมะได้รู้จักในวันมาดูผลสอบ ด้วยความสะเพร่าของสึบาเมะทำให้ทั้งสองคนหลงทางไปด้วยกัน แต่ก็ทำให้ทั้งสองคนรู้จักและสนิทกันมากขึ้นด้วย
 
สึบาเมะชะลอฝีเท้าลงก่อนจะเดินไปพร้อมๆกับสาวน้อยข้างๆ
"โอโตเมะซังไปดูเลขที่นั่งของตัวเองมาแล้วรึยังน่ะ"
 
"ไอไปดูมาเรียบร้อยแล้วค่ะ เพื่อนๆในห้อง.. ไอจะเข้ากับพวกเค้าได้รึเปล่านะ" ขณะที่พูดดวงตาคู่นั้นก็เหลือบไปเห็นห่อเบนโตะในมืออีกฝ่าย ก่อนจะเอ่ยทักอย่างดีใจ
"มิคาเงะซังก็เอาเบนโตะมาเหมือนกันเหรอคะ ไอก็ทำมาค่ะ ตอนพักกลางวันเรามาทานด้วยกันนะคะ"
 
สึบาเมะก้มลงมองห่อเบนโตะอย่างลำบากใจ ถึงตัวเองจะชินแล้วแต่ถ้าคนอื่นได้เห็นหรือได้ชิมขึ้นมาจะทำหน้ายังไงนะ
"เอ่อ นี่พี่ชายทำให้น่ะ มันคง..ดูไม่น่ากินเท่าไรหรอก"
 
"ไม่หรอกค่ะ เบนโตะที่คุณพี่ชายทำให้ด้วยใจต้องรสชาติดีแน่ๆเลยล่ะ อ๊ะ ไอขอตัวตรงนี้นะคะ แล้วเจอกันตอนพักกลางวันค่ะ" โอโตเมะยิ้มให้ก่อนจะเดินแยกไปทางห้องเจ้าหญิง
 
สึบาเมะมองตามไปพักนึงก่อนเดินเข้าห้องเรียนตัวเองบ้าง ห้องสุนัขเป็นห้องคละชายหญิง ตอนที่เธอเดินเข้าห้องก็มีนักเรียนมาล้วประปราย บางคนที่เธอบังเอิญสบตาด้วยก็ยิ้มให้และเธอก็ผงกหัวตอบกลับนิดๆ ก่อนเดินไปยังที่นั่งของตัวเอง
 
ไม่นานนักเรียนก็ทยอยมากันจนเต็มห้องเรียน อาจารย์ประจำห้องเดินเข้ามาหลังเสียงออดเข้าเรียนดังเล็กน้อย หลังจากอาจารย์แนะนำตัวเองเสร็จแล้วก็บอกให้นักเรียนแต่ละคนแนะนำตัวให้อาจารย์และเพื่อนๆในห้องได้รู้จักบ้าง
 
สีบาเมะที่ได้เลขที่ 02 ยืนขึ้นหลังจากคนแรกแนะนำตัวจบ
 
"ยินดีที่ได้รู้จัก มิคาเงะ สึบาเมะค่ะ มาจากโรงเรียนมัธยมต้นxxx งานอดิเรกไม่มีอะไรเป็นพิเศษแต่ชอบทำอาหารกับทำงานบ้าน จากนี้อีกสามปีก็ขอฝากตัวด้วยนะคะ"
 
 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
 
 
เสร็จแล้ว~~ หลังจากดองมานาน
ขออภัยคอมมูด้วยค่ะ ดองจริงๆและลืมจริงๆ รู้สึกผิดมากมาย o<-<
มาอัพเอาวันสุดท้ายของเดธไลน์เลย ของคุณพี่ชายไว้จะแต่งย้อนนะคะ
 
เมนูที่มาฮิโตะทำจะมีอะไรแปลก(?)บ้างจะไปใส่ไว้ในตอนของมาฮิโตะค่ะ
 
ขอบคุณผปค.ไอจัง @cruxith ที่ให้ยืมมากล่าวถึงด้วย ถ้าเห็นหน้าตาเบนโตะจะทำหน้ายังไงนะ XD
 
 
ช่วงนี้(หลายเดือนแล้ว)กำลังทำภารกิจกู้ชีพจากกองงานอยู่ค่ะ
ขออภัยหลายๆคนที่เราดองเวนท์และ ems นะคะ งานเยอะจนซัมมอนคาร์มาลงไม่ค่อยได้เลย orz
แต่ยังอยากเล่นด้วยกันกับทุกคนอยู่นะค่ะ ส่งมาทักได้ (แต่ดองหน่อยนะ)
 
 

Comment

Comment:

Tweet

สึบาเมะน่ารักดีจัง นึกภาพระแวงของที่มาฮิโตะใส่มาในเบนโตะก็รู้สึกความเป็นพี่น้องกันดี (ฮา)
ท่าทางจริงจังแบบนั้น แอบกลับว่าจะเครียดมากเกินไปเวลาทำสิ่งต่างๆ จัง ยังไงก็เอาใจช่วยนะคะdouble wink
ไอจังเป็นสาวน้อยที่ดูน่ารัก น่าทะนุถนอมมาก สมแล้วล่ะที่เรียนห้องเข้าหญิงcry

#2 By gardener w. on 2013-05-01 16:52

;;;;;;;;;;;; q ;;;;;;;;;;;;; ม...มาฮิโตะ ตอนอ่านถึงว่ามาฮิโตะอยู่ในครัวนี่รู้สึกสะพรึงไปพร้อมๆ กับสึบาเมะเลย พรากกกกกกกก ที่ทำจะกินได้หรือเปล่านะ o<-< แล้วเฟิร์สอิมเพรสชั่นนั่นอยากให้น้องสาวเป็นที่ประทับใจแบบไหนกัน ; {} ;.........
; m ; ชอบที่อธิบายคาแรคเตอร์ของสึบาเมะมากเลยแงงงงง แบบว่า...ดูแสดงให้เห็นถึงความเป็นคนที่เตรียมพร้อมดีมากเลยอ่ะ แต่ขนาดมาฮิโตะบอกว่าทำแค่ของง่ายๆ... ทำไมดูสึบาเมะยังกังวลกับหน้าตาเบนโตะอีกนะ 55555555555
อ่าห์... ไอจังโผล่มาตอนท้ายๆ =q= ถึงไม่มีรูปประกอบแต่นึกภาพตามแล้ว...โอโตเมะ ไอจังช่างเหมาะสมกับห้องเจ้าหญิงดีจริงๆ แฮ่กๆ /โดนชก
=q= ชอบอ่านฟิคพี่แต้อ่ะ ไม่ยาวซักหน่อย! อ่านแปปๆ ก็จบแล้ว =q=,, /รอดูแนะนำตัวของมาฮิโตะต่อ /ถ้ามี 55555

#1 By renme_fr on 2013-05-01 01:41